:: گاه نوشت ها و نظرات شخصی من راجع به موضوعات پیرامون ::
آسمان پاييزی است
دل ما غنچه نشکفته
خود ما يکسره پژمرده
همه انسانيم
روح ما آهن نيست
راستی مهربانی چيست؟
عشق يعنی چه؟
معنای پرستو را که می داند ؟
اما تو
تو از تبار پاييز رنگارنگی
اين را خوب ميدانم
اين را هم می فهمم
ای غريب آشنا
سخاوت در دستت بود که آمدی
و بوی صداقتت
فضای قلبم را آکنده از مهر کرد
و بگذار آهسته بگويم
عشق را در تو يافتم
آدم وقتي مي ميرد همه چيز تمام مي شود
آدم وقتي متولد مي شود همه چيز شروع مي شود
من بارها در زندگي ام متولد شده ام و بارها هم مرده ام
من به پايان ها و شروع ها ايمان دارم ؛
عاشق شدن مثل تولد مي ماند
و تنهايي هم گاهي شبيه متولد شدن مي شود
من در تنهايي هايم عاشق مي شوم و شعر مي گويم
من در تنهايي هايم گاهي لبخند مي زنم
و گاهي هم
گريه مي کنم
در تنهايي من کسي هست که رفتنش مرا غصه دار کند
و درتنهايي من کسي هست که انتظار آمدنش خواب را از من بربايد
تنهايي من يک مهماني بزرگ است براي تمام خاطره ها
تنهايي من به وسعت تمام روياها جا دارد
و به اندازه تمام رنگين کمان ها رنگين است
و البته گاهي هم سياه و سفيد مي شود
من در تنهايي خود بارها شروع شده ام
